dutchcrew.com

Het gewone leven wordt weer opgepakt. Sommigen zijn alweer aan het werk of bezig met een bijbaan. Anderen hebben nog even vrij en gaan voor een deel binnenkort op een ‘gewone’ vakantie. Voor de hele groep geldt: we kijken terug op een fantastische tijd in Roemenië. We hebben nog lang niet alle foto’s bij elkaar maar een paar willen we al laten zien om een indruk te geven.

Klik op de foto’s voor een grotere versie!

Kinderprogramma

De kinderprogramma’s worden van tevoren bedacht, maar het blijft spannend of de verhalen goed over komen en of de knutselwerken en spelen begrepen worden. Meestal ging dat goed, en als dat niet goed ging zoals met de spelregels van levend stratego hadden de kinderen alsnog plezier omdat ze lekker konden rennen en tikken. Het is lastig 80 kinderen tegelijk op de foto te krijgen, dus waar het op de foto af en toe rustig lijkt waren we blij dat we met zijn negenen + Esther (onze tolk) de orde konden bewaken. Leuk om te zien was dat sommige kinderen sinds vorig jaar enkele woorden Engels geleerd hadden en dat het vormen van rijen vanaf dag één gedisciplineerd ging. Het grote succesnummer was de zeepbaan, net als Prelipca vorig jaar werden de kinderen van Fintinele helemaal enthousiast toen ze daar over heen mochten glijden.

Bouwen & Boeren

Tijdens de bouw waren we natuurlijk erg druk me bouwen en was er weinig tijd om foto’s te maken. Het maken van foto’s van de eindsituatie is er bij ingeschoten, maar voor een paar actiefoto’s zijn gemaakt. We hebben in de tijd dat we er waren de nogal schuine vloer uit de gemeenschapsruimte gedrilld (en al het puin afgevoerd) en zijn nog een heel eind gekomen met het rachelwerk. Het is nog zeker niet af en het gaat nooit zo snel als je vooraf hoopt, maar er komen in oktober nog twee groepen die er net zo’n mooi gipsplafond in de slaapkamers moeten krijgen als in de gemeenschapsruimte ligt.

Ook op de boerderij hebben we mee kunnen helpen. In de tijd dat we er zaten heeft boer Hans graan, hooi en de balen stro die nog niet gejat waren van het land gehaald. Onze kennis van het boerenbedrijf is daardoor een stuk omhoog gegaan. Mijn persoonlijk favoriete moment van de vakantie kwam toen het weer omsloeg terwijl een groot deel van de hooibalen nog buiten lagen. Zodra we door hadden dat we niet veel tijd meer hadden voor de bui kwam zijn we als gekken in de weer geweest om het binnen te krijgen. Hans op de tractor en de groep die hielp om de balen klaar te leggen voor Hans dan wel naar binnen te rollen. We hadden niet langzamer moeten werken, want net toen Hans de laatste baal opgepakt had begon de regen. Goed teamwork!

Groep

We kunnen erom heen draaien, maar de groepssfeer is erg belangrijk voor hoe zo’n reis ervaren wordt. Ook dat is erg positief geweest. Met een kleinere groep dan vorig jaar wouden we toch net zoveel doen, en dat is door de inzet van de hele groep gelukt. Zelfs bij het voetbal bracht goed samenspel ons het resultaat. Al sloeg de vermoeidheid aan het einde toch wel toe, we hebben veel plezier gehad. Misschien moeten we in Nederland nog maar een keer een 9-persoonsbusje huren, een hobbelweg opzoeken en dan met z’n allen op ‘Turbo’ uit ons dak gaan!

Het is bijna voorbij. Vannacht gaat de wekker om 4 uur om het vliegtuig in Suceava te halen. Een korte nacht die ons morgen vroeg op de middag weer in Nederland brengt.

De laatste dagen stonden even niet in het teken van bouwen en kinderprogramma draaien, maar van ontspanning. Samen met Hans en Maaike zijn we de Karpaten ingetrokken om een nachtje te kamperen. Voor we op de (Nederlandse!) camping kwamen hebben we een omweg gemaakt om een burcht van Stefan de Grote, die daarmee de Ottomanen afhield, te bekijken. De burcht is een aantal jaar geleden gerenoveerd, waarbij zelfs nog skeletten zijn gevonden.

Na een picknick en mooie wegen door de bergen (verhard en onverhard) kwamen we bij de camping aan om bij de barbecue aan te kunnen schuiven. Door alle drukte waren we de hele tijd nog niet aan ons favoriete spel Weerwolven toegekomen, dat hebben we zaterdagavond ruimschoots goedgemaakt. De volgende dag hebben we een deel van een Orthodoxe kerkdienst bijgewoond. Een deel, want de dienst duurt in totaal drie uur en het is heel gewoon dat mensen in en uit lopen. Er werd nog speciaal voor ons gebeden door de twee priesters. Via een licht verregende bergwandeling zijn we naar een klooster gegaan. Daarna was het tijd weer terug te gaan, maar niet voordat we in Suceava bij het grote winkelcentrum alweer wat konden acclimatiseren aan wat meer westers voedsel.

Een mooie afsluiting van een geslaagde werkvakantie. Hans, Maaike en de stichting bedankt dat we hier weer konden komen. Wij hebben het gezellig gehad en gaan weer geïnspireerd terug.

De tassen zijn ingepakt, de wekkers zijn gezet. Wij gaan slapen en zien jullie weer in Nederland!

De afgelopen week stond het kinderprogramma in het teken van verbonden die God met de mensen sloot. We hebben de bijbelverhalen verteld met veelal spectaculaire toneelstukjes. Adam en Eva en de verleidelijke slang in het paradijs met watermeloenbomen, Noach en het bange kalf in de camien, Mozes en de tien geboden, de verloren zoon die uit zijn plaat ging op ‘Get Spanish’  van de Jeugd van Tegenwoordig, maar toen zijn geld op was toch maar weer terug ging naar zijn vader en vandaag was het Kerstmis!

Getooid met Kerstmutsen, traditionele herderpakken, voederbak met stro vierden we vandaag de geboorte van Jezus. We hebben kerstbomen versierd met glitters en ‘We wish you a merry Christmas’ gezongen. De kinderen vonden het een wat vreemde gewaarwording Kerst te vieren in de zomer.

Afgelopen week hebben we verder de succesnummertjes van vorig jaar herhaald, zoals de strijkkralen, waarmee je de kinderen uren kan laten spelen als je ze de gang laat. De zeepbaan, die vorig jaar in het dorpje Prelipca zo’n succes bleek werd hier ook enthousiast ontvangen. Ook hebben we het Tafeltje dekjespel gedaan, dat op het jeugdkamp van de kerk een groot succes was en levend stratego. Niet alle spellen werden even goed begrepen, maar de kinderen hadden veel plezier. Over het algemeen waren er zo’n tachtig kinderen, op het hoogtepunt, vandaag met het ijsjes uitdelen zelfs ruim over de honderd.

De plaatselijke ijscoman had ons vorige week al gelijk in de gaten, dus die zette zijn ijscokar dagelijks tegenover de camien. Ook dit jaar hebben we het kinderprogramma vrolijk afgesloten door iedereen een ijsje te geven.

De bouwwerkzaamheden zijn vandaag afgerond, we zijn tevreden met de resultaten. We hebben afscheid genomen van de kinderen. De vermoeidheid slaat toe, dat merk je aan alles, we zijn toe aan een uitje. Komend weekend sluiten we af met een weekend in de Karpaten. Merry Christmas!

Hans: Chief Executive Officer (CEO)

Maaike: Vice-President

Jeroen: First Mechanic (balenpers slopen)

Alex: Logistics Operator (kruiwagens sjouwen)

Wouter: Quality Assurance Officer (graan spitten)

Eiso: Construction Manager (meten m.b.t. raggelwerk)

Lidyann en Saline: Construction Officers (raggelwerk)

Ronald: General Operator (manusje van alles)

Wicher: Floor Manager (stenen drillen)

Marjolein: Chief Drilling Officer (stenen drillen)

Even een kort berichtje, ik heb er de afgelopen dagen hard aan getrokken om een ander een stukje te laten schrijven, zodat jullie nog informatie vanuit een andere invalshoek krijgen, maar tot dusver te vergeefs! Zo zouden jullie wellicht beter van een van onze managers verwoord kunnen krijgen hoe het staat met de bouwwerkzaamheden, maar ik probeer het nu zo goed mogelijk.

Het hout is binnen, dat is bedoeld voor plankjes aan het plafond ter bevestiging van isolatiemateriaal. Verder zijn we nu vrijwel klaar met het wegboren van de vloer in de gemeenschapsruimte, zodat daar in het najaar een egale vloer in gestort kan worden.

Daarnaast is het oogstseizoen voor hooi en stro aan de gang en kan Hans wel de nodige extra handen gebruiken bij de landbouwwerkzaamheden. Er was wat pech met de balenpers, maar die is inmiddels door onze General Operator en CEO gerepareerd. Vorig jaar hebben een aantal nog een nacht in een auto doorgebracht om de strobalen te bewaken, leek mij meer sensatiezoekerij, dit jaar bleek dat toch niet geheel waar: Hans werd gewaarschuwd dat zijn baaltjes van het land werden gestolen. Het ging gepaard met het nodige Roemeense spectacel, waar jullie het beste naderhand over door kunnen vragen. We hebben vanavond in ieder geval het grootste gedeelte van de oogst veilig op kunnen halen. Verder was vandaag sowieso al een niet zo gelukkige dag voor Hans en Maaike. Vanmorgen werd ons ontbijt ruw verstoord omdat de koeien ontsnapt waren en deels de mais van de buurman hadden platgelopen. Uiteindelijk heeft Hans nog wel een redelijke afspraak met de buurman kunnen maken, maar de buurman was op zijn zachst gezegd not amused.

Afgelopen weekend was er ook nog wat tijd voor ontspanning. Zaterdag hebben we wel de hele dag geklust. Zondag heeft een deel hardgelopen en hebben we een gezellige barbecue gehouden. ‘s Avonds hebben we voetbal gespeeld tegen de plaatselijke jongeren. De Roemenen zijn individueel stuk voor stuk betere voetballers, maar zijn om in voetbaltermen te spreken nogal ego’tjes. Wij waren een beter team en zodoende hebben wij dit jaar met hulp van wat Roemenen de interland Roemenie – Nederland nipt kunnen winnen. We maken al met al dus genoeg mee, maar maken ook best lange dagen. ‘s Ochtends bouwen, ‘s middags kinderprogramma en daarna facultatief doorklussen of landbouwwerkzaamheden, ‘s avonds hebben we een dagafsluiting, soms met zware onderwerpen en soms een alternatief programma (massages), dan is er dus niet zoveel gelegenheid meer over om aan onze achterban te denken. Toch vinden we het erg leuk dat jullie onze avonturen volgen! De sfeer is goed en we gaan er nog even hard tegen aan.

Heden, de dato zeventien juli tweeduizend elf, Fintinele, Roemenie,

1. Alex Meeldijk;

2. Ronald Wiersma;

3. Lidyann van der Wolf;

Comparanten hierna te noemen: ‘waaghalzen’

De waaghalzen verklaren als volgt: De watertoren gelegen te Fintinele, Roemenie, plaatselijk bekend als de ‘lekkende watertoren’ te beklimmen. Zij zijn bekend met de risico’s en gaan desondanks op heden of enig ander moment de voorgenoemde watertoren beklimmen. Zij verklaren Hans en Maaike Plaggenmarsch, woonachtig op het perceel waar de voorgenoemde watertoren aan gelegen is volledig te kwijten en dechargeren voor enig incident dat op of rondom de voorgenoemde watertoren plaatsvindt door eigen toedoen of gebrek aan de watertoren. Getekend op heden:

Alex Meeldijk

Ronald Wiersma

Lidyann van der Wolf

In Nederland hebben wij al het een en ander voorbereid aan het kinderprogramma. We hebben duo’s (en een trio) gemaakt, die verantwoordelijk zijn voor een of twee kinderprogramma’s. We hebben van te voren met zijn allen nagedacht over wat we de kinderen wilden meegeven. We willen de kinderen hier iets meegeven van Gods liefde voor de mensen. Hij heeft in de Bijbel regelmatig beloftes gedaan aan de mensen en die willen we de komende week de kinderen meegeven. Hierover vooral meer in de volgende week, voor de eerste week hebben we er voor gekozen om ze het een en ander mee te geven waar ze in hun eigen (kinder)leven wat mee kunnen. Dit willen we doen aan de hand van twee verhalen over heiligen Fransiscus en St. Maarten. De eerste was goed voor de dieren en de tweede deelde met de minderbedeelden.

Eiso en Ronald waren het enige duo dat verantwoordelijk was voor slechts 1 programma. Desondanks wekten zij vanmiddag sterk de indruk dat hun programma totaal onvoorbereid zou zijn en dat we flink moesten gaan improviseren. Gelukkig kwam vlak voor aanvang de aap uit de mouw en kwamen ze met een zeer compleet programma.

De rode draad door het kinderprogramma was vandaag het Sint Maarten verhaal. We vingen aan met een toneelstuk inclusief militairen met badlakens. We kregen spontaan applaus. Daarna hebben we tot in den treure het Nederlandse ”Sint Maarten, Sint Maarten, de koeien hebben staarten, de meisjes hebben rokjes aan, daar komt Sinte Maarten aan” geoefend, waarbij vooral de derde zin nogal moeilijk bleek. Tijdens het spelletjes 4-kamp kwamen de groepjes ook langs de deur om het liedje nogmaals te zingen, waar ze ook een snoepje en wat te drinken voor ontvingen. Al met al was het een zeer geslaagd programma en kunnen we Hans & Maaike aanbevelen om voor 11 november een flinke snoepvoorraad in te slaan.

We zijn er! Na dinsdagavond laat te zijn aangekomen en een dag gehad te hebben om te wennen, hebben we de eerste zweetdruppels weer gehad. Het zweet komt niet alleen van de tropische temperaturen, maar ook van de activiteiten die we al gedaan hebben.

We zijn begonnen met het eruit halen van de vloer in de gemeenschapsruimte. Met een drilboor hebben Ronald en Jeroen de oude stenen vloer los laten komen. Later moet er dan een nieuwe, en nog belangrijker, egale vloer in worden gezet. In de tot slaapkamer omgebouwde stal hing nogal wat ijzer aan de muur dat herinnerde aan het oude gebruik. Dat heeft Eiso met een slijptol weggehaald. Voor de bouw is het voornaamste doel om de slaapkamers en entree het plafond te maken. Dat betekent rachelwerk en gipsplaten aanbrengen. Voor het rachelwerk is hout nodig, wat boer Hans wel heeft laten bestellen, maar wat nu nog bij de zagerij ligt. Die kunnen het hout nog niet verwerken omdat de stroom is uitgevallen. Ondanks meerdere toezeggingen is er nog niemand van de energiemaatschappij langs geweest. Jammer, want zo lang dat niet het geval is kunnen wij niet verder. We verwachten dat het er zaterdag is zodat we dan de hele dag eraan kunnen werken. 

De kinderen tonen hun schapenmaskers

Donderdag is ook de eerste dag geweest van het kinderprogramma. Voor degenen die er vorig jaar ook geweest waren veel bekende gezichten. Ook Wicher, Ronald en Lidyann geïntroduceerd en al snel werden zij ondergedompeld in de ervaring van 60 kinderen om je heen. Zodat de kinderen weten wat we in Nederland vroeger deden, hebben we een oud Hollandse spelletjesmiddag georganiseerd met koekhappen, spijkerpoepen, touwspringen en zaklopen. Leuke spellen om te doen, alleen zijn de Roemeense kinderen niet zo geordend dat ze altijd bij hun groepje blijven. Al helemaal niet als ze bij een van de spellen koek kunnen krijgen.

Voor in en na het weekend wordt regen verwacht. Dat betekent dat er op de boerderij veel moet gebeuren. Wij helpen graag een handje – al gaat het niet altijd sneller als Hans één van ons op de tractor hooibalen op de wagen laat zetten. Leuk om er meteen middenin te zitten en er voldoende klussen te doen zijn zolang het hout nog niet geleverd is.

Nog één nachtje slapen en we mogen. De kinderprogramma’s zijn uitgewerkt. Materialen zijn ingekocht. De koffers zijn ingepakt. En iedereen heeft zijn ticket klaar liggen. Nu maar hopen dat we niet zoals vorig jaar al bij vertrek de eerste tegenslag te pakken hebben; toen reden de treinen niet naar Schiphol en moesten auto’s gecharterd worden om op het vliegveld te geraken.

Hoewel er vooraf al veel contact is geweest met Hans en Maaike is het toch goed om te horen dat zij in Fintinele ook weer voorbereid zijn op onze komst. Via hun weblog Boeren op Gods Akker hebben ze ons geupdate van de stand van zaken op de Boerderij – en aangegeven klaar te zijn voor onze komst. Nog net op tijd om ook de zweetbandjes in te pakken. Voor wie meer wil weten over hun leven in Roemenië en wat ze meemaken op de boerderij is hun site een aanrader.

Wij hebben zeker na het lezen van hun laatste updates er veel zin in. Jullie horen van ons als we eindelijk in Fintinele zijn!

Na het succes van vorige zomer gaan we komende dinsdag opnieuw naar Fintinele om het project van Hans & Maaike te steunen! 

Vorig jaar hebben we de gemeenschapsruimte niet helemaal afgekregen en we hadden het gevoel dat we nog wat moesten afmaken. Dit jaar gaan we in een iets andere samenstelling met deels nieuwe enthouisastelingen naar Roemenië.

Afgelopen maanden hebben we ons ingezet om nog wat geld bijelkaar te verzamelen voor ons project, om zo in ieder geval onze kinderprogrammakosten mee te kunnen bekostigen en een deel van de bouwkosten. We hebben niet zoveel ingezameld als voorgaande jaren met de oranjemarkt, maar we hebben toch de nodige acties gedaan, om een idee te krijgen: de oliebollenactie, we hebben op de koninginnemarkt in Driebergen gestaan, Wouter heeft weer computerrepareeracties gehouden, een collecte in de kerk, stevige tuinklussen bij de familie Meeldijk en Goedegebuure, het NK Frugby, en afgelopen week de familiefietstocht.

 Komende twee weken hebben we het volgende programma: ’s ochtends gaan we actief verder bouwen aan de gemeenschapsruimte. Deze is bedoeld om ondermeer later summerschool te houden, om kinderen Engels bij te spijkeren en om boeren te informeren over de westerse landbouwmethoden. Vorig jaar hebben we de eerste stappen gezet om van de stal een gemeenschapsruimte te maken, dit jaar gaan we verder met gipswanden slopen en schilderwerk en verder laten we ons deels verrassen.

 ’s Middags hebben we weer kinderprogramma’s in de camien (gebouwtje van de gemeente). We verwachten dat er een vergelijkbare groep qua grootte op af zal komen als afgelopen jaar. Dat zijn dus zo’n 70 kinderen. Gelukkig worden we weer geholpen door onze Roemeense tolken. We vangen aan met een bijbelverhaal met toneelstukje, zingen wat liedjes, we hopen/denken dat ze die nog wel kennen, gaan met ze knutselen en lekker buiten spelen!

In het weekend is er nog wel wat tijd voor ontspanning. Lekker zwemmen in de rivier en het laatste weekend trekken we de Karpaten in! Dit weekend is er nog wat tijd voor de laatste voorbereidingen aan onze kinderprogramma’s en om onze tassen te pakken, het is bijna zover, wij hebben er zin in!